شانزده سال پیش وقتی دکتر سید جعفر رفیعی دارالترجمه رسمی شماره ۴۱۸ را تاسیس کرد و نام هرمس بر آن گذاشت، هنوز لفظ هرمس چندان در ایران شناخته شده نبود و مخصوصا مورد بهره برداری بی حساب و کتاب به عنوان برند قرار نگرفته بود. امروزه کار به جایی کشیده شده است که   ” پیتزا هرمس” ، ” خشکشویی هرمس” ، ” کاشی هرمس” نیز وجود دارند. نامگذاری هایی که هیچ ارتباطی با زمینه فعالیت ندارند و بعضا خنده دار هستند.

البته در خارج از ایران، هرمس که جزئی از فرهنگ اساطیری غرب می باشد، بسیار شناخته شده است و مخصوصا برند هرمس در زمینه لباس( روسری) و عطر یا در زمینه هایی مانند ” هرمس ، بیمه دولتی آلمان” یا به عنوان لوگو در پست فرانسه ، بسیار آشنا و معروف هستند.

وجه  تسمیه دارالترجمه هرمس از این جهت است که ” هرمس” در اساطیر یونان باستان، پیام رسان خدایان کوه المپ برای انسان ها است

و به دلیل این ماموریت خطیر ، هرمس به هفتاد زبان آشنایی دارد و می تواند پیام خدایان را به هر ملتی به زبان خود آن ملت منتقل کند. بنا براین هرمس بزرگترین مترجم کلیه اعصار است و هیچکس تاکنون نتوانسته ادعا کند ( در واقعیت یا در افسانه و اساطیر) که هفتاد زبان می داند.

وجه تسمیه دوم این است که هرمس

در یونان باستان،  الهه مسافران نیز بوده است. به این معنا که یونانیان با اعتقاداتی که داشته اند به معابد رفته و در پیشگاه مجسمه هرمس حاضر شده ضمن تقدیم هدایای خود، از هرمس استدعا می کردند که مسافر آنها را در سفری که پیش رو دارد محافظت کند، و سلامت دارد.

وجه تسمیه سوم این است

که امروزه با توجه به مطالب فوق، هرمس ، ارباب مترجمان در اروپا  است ، البته از این جهت سنت ژروم ( ۴۲۰- ۳۴۰ میلادی) ، اولین مترجم کتاب مقدس  از عبری و یونانی به لاتین (۴۰۵ میلادی )، با وی رقابت می کند.

از طرف دیگر، بسیاری از دانشمندان، هرمس را همان الهه مرکور در روم باستان، خدای توث یا تات در مصر باستان و هوشنگ در ایران باستان و حضرت ادریس پیامبر در اسلام، یکی دانسته اند.

در دوران هلنیستی،  Hermes Trismegistus ( هرمس سه بار بزرگ) یا هرمس الهرامسه ، شخصیتی عرفانی، صاحب ۴۲ کتاب در عرفان و علوم غریبه و کیمیاگری می باشد. روش هرمنوتیک در فلسفه معاصر با استناد به نام هرمس، مصطلح شده است. (دکتررفیعی)